Griepje ??

Hallo allemaal....

Ik zit inmiddels al weer een paar weekjes in Saudi.
Inmiddels heb ik ook al weer veel avonturen beleefd, ehm
Zo heb ik twee bijna dood ervaringen overleefd op de weg des doods.
Dit is de lange rechte weg die vanuit hartje woestijn (Riyadh) naar de kust met de perzische golf loopt. De weg is onegveer 400 km lang. Ik reed weer eens naar Bahrein en iemand vond het nodig om een kleine 50 meter voor mijn auto, op een plaats waar ze met de weg bezig waren, twee auto's in te halen en dat te doen met 2 wielen in de berm (berm = nogal mul woestijnzand). En je raad het al die meneer verloor zijn macht over het stuur ramde een vrachtauto van opzij en sloeg een keer of 3 over de kop. Iedereen op volle kracht remmen en wonder boven wonder geen verdere ongelukken. En toen kwam de held in mij naar boven, ik sprong uit mijn auto en heb de meneer die bekneld in zijn auto zat uit de auto gesleept. Mijn hele opverhemd onder het bloed , maar ja daar hebben we de stomerij voor. Toen kwam ik erachter dat deze meneer geen woord Engels sprak en ben ik maar verder gereden. Welke les heb ik nu geleerd? - geen enkele want dat de berm uit woestijnzand bestaat weet ik maar al te goed, zie ook een van mijn vorige verhalen waar de druk op mijn blaas te hoog werd.

Nu vraagt iedereen zich af wat nu mijn tweede bijna dood ervaring is. - daar komt ie dan.
Dezelfde weg, maar nu vanaf de andere kant. Tijdens het rijden begon mijn auto een raar geluid te poduceren en ik dacht shit mijn motor begeeft het (het lampje van mijn motor brand altijd op mijn dashboard dus vandaar). Ik keek om mij heen en zag niets anders dan zand duinen en gezien mijn eerdere ervaringen dat er toch niemand stopt ben ik wat langzamer (120 :-)) gaan rijden om bij het eerst volgende tankstation te gaan stoppen. Na een kleine tien minuten een enorme knal en mijn auto was redelijk onbestuurbaar geworden en had zo op de kermis kunnen dienen als draaimolen. Ik draaide dus een keer of drie rond en belande uiteindelijk in de berm (daar is die weer) en dit keer was ik blij dat het mul woestijn zand was.
Met mijn hart nog in mijn keel uit de auto gestapt en toen kwam ik er achter dat op het midden van de dag de woestijn wel heel errug warm is. Uiteindelijk mijn band vervangen (ik heb hier natuurlijk ook een kiekje van gemaakt) en weer heerlijk terug naar huis gereden.

Het is hier nu vrijdag (dus weekend) en ik ben bezig aan mijn tweede dag ziek zijn. Ik heb hier met een temperatuur van 45 graden een oerhollands (of is het oer Saudie's ) griepje te pakken. De symptomen hier zijn hetzelfde lekkende neus, zere keel/kop en een ibuprofen helpt ook hier!

Moeders en vaders maak je geen zorgen, want deze acties zijn jullie wel van me gewend.

Oh ja nog 15 dagen dan word ik "oom"; Ik denk nog steeds dat het een neefje wordt, maar iedereeen spreekt dat tegen...we zullen zien! Miran Ray zet um op!

Dat was wel weer genoeg voor vandaag.

Groetjes,

Mark